proceso de reciclaxe

Lámpadas halògenas

Codi T-1935 de l'ARC da Generalitat de Catalunya

BLIPVERT é transportista autorizado para o transporte de RESIDUOS PERIGOSOS e conta con máis de 15 anos de experiencia no mundo da reciclaxe. Isto permítenos ofrecer un servizo especializado, que en estreita colaboración co cliente, apórtalle un profundo coñecemento sobre a composición dos materiais a reciclar, a porcentaxe previsto de revalorización, as posibilidades de reciclado e unha garantía sobre o destino e adecuado tratamento de todos os materiais. O servizo complétase coa elaboración da información e dos certificados de tratamento correspondentes válidos para auditorías ISO 14001.
Descrición do proceso de reciclaxe das lámpadas incandescentes e halóxenas
Todas as lámpadas incandescentes e halóxenas que recuperamos son introducidas en procesadores especiais para trituración. Os materiais constituíntes son separados mecánica e magnéticamente en cinco clases distintas: metal ferroso, metal non ferroso, vidro e tungsteno ou molibdeno
No comezo do proceso, as lámpadas son partidas en pequenos fragmentos, por medio dun procesador (triturador/muíño). Isto permite separar os diferentes elementos constituíntes.
Posteriormente as partículas trituradas pasan grazas a unha corrente de aire, por un sistema de extracción, onde as partículas máis grandes, como o vidro partido, terminais de aluminio e pezas de latón, son separadas e expulsadas da corrente de aire, por diferenza gravitatoria e por procesos electrostáticos.
O filamento de tungsteno ou molibdeno é recollido en filtros no interior do ciclón e esa é a maior complicación neste proceso de reciclaxe. De feito a concentración destes filamentos no vidro recuperado é o que pode dificultar a súa saída a reciclaxe. O vidro recuperado pois, é testado e enviado a reciclaxe se o filamento foi separado con éxito.
O aluminio e as pezas de latón son enviados como chatarra para reciclaxe. A concentración media de mercurio nestes materiais non supera o límite de 20 mg/kg. Se a proporción de mercurio nos metais pasa os 20 ppm, terase que introducir o material na destiladora para que se recupere o mercurio presente.

Como funcionan as lámpadas incandescentes (convencionais)?

As lámpadas incandescentes son as máis utilizadas, aínda que empezan a verse substituídas polos modelos fluorescentes, que consumen moi poca enerxía, co conseguinte aforro que isto supón. Emiten luz lixeiramente amarelada e cálida, e posúen unha resistencia que se ilumina ao quentarse. Este corpo que se leva á incandescencia é un filamento espiralado de tungsteno que, como consecuencia da circulación de corrente polo mesmo, quéntase ata os 2.000 ºC nunha ampola cuxa atmosfera consta dunha mestura de gases, pero que non contén osíxeno (para evitar que se queime). Nas lámpadas económicas de baixa potencia o espiralado do filamento é simple, mentres que no resto é dobre. Tamén existen modelos con filamento reforzado para soportar vibracións. Están compostas por un asquete de latón ou aluminio, unha ampola de vidro, ao baleiro ou rechea dunha mestura de gases inertes,  e no seu interior atópase o filamento comentado que se pon incandescente en canto pasa a través de él a corrente eléctrica iluminando a estancia. A duración deste tipo de lámpadas está limitada polo filamento, que se vai evaporando polo uso e que finalmente se rompe obrigando a cambiar de lámpada. Non obstante, adoitan ser bastante duradeiras xa que acadan entre 1.000 e 1.200 horas de uso. Malia se as máis comúns, son as máis ineficientes, xa que o 90% da enerxía transfórmana en calor e só o 10%, en luz.

Como funcionan as lámpadas halóxenas?

Ás lámpadas halóxenas, o seu principal vantaxe consiste no tratamento químico que as faia máis duradeiras, permitindo ademais que a luz que emiten mostre os tons reais dos obxectos. A atmosfera interior da ampola contén unha mestura de gases inertes que non reaccionan co filamento, como o argon e o nitróxeno; pero nestas lámpadas agrégase unha determinada cantidade de elementos halóxenos, como iodo ou bromo, que se van combinando co tungsteno que se evapora, para logo restituirlo ao filamento.As halóxenas proporcionan pois máis luz, e máis branca, que as incandescentes co mesmo consumo. Algunhas lámpadas conéctanse directamente á rede e outras traballan a tensión reducida (12 voltios) e converten o alto voltaxe dos fogares mediante un transformador. A súa duración oscila entre as 2.500 e as 3.000 horas e aplícase en interiores de vivenda, comercios, vitrinas e en toda aquela aplicación que requira efectos decorativos, de acentuación ou unha cota extra de brillo.

Vida útil das lámpadas

A vida útil dunha lámpada é a súa vida económica. Isto corresponde ao momento no cal o fluxo luminoso da lámpada descendeu a un valor tal, para o cal a fonte de luz xa non é rendible, aínda que estea en condicións de seguir funcionando
A lámpada convencional ten as horas contadas?
O Instituto para a Diversificación e o Aforro Enerxético (IDAE) destinará 20 millóns de euros para a substitución de 45.000 semáforos convencionais polos de tecnoloxía LED. Coa substitución, que afectará a un 15% dos semáforos instalados en España, lograrase un aforro de electricidade de 48 gigavatios/hora (GWh/) ao ano, equivalente ao consumo eléctrico de 12.000 fogares, e evitará a emisión á atmosfera de case 32.000 toneladas anuais de CO2.

Lexislación Existente

A lámpada é un residuo perigoso? Normativas europeas.

Por que reciclar supón un custo?

Os xestores especializados recuperan todos aqueles materiais reciclables presentes nas lámpadas mediante diversos procesos técnicos de trituración e separación dos metais e o vidro. Todos estes procesos supoñen unhas instalacións e uns custos de explotación notables que, na maior parte dos casos, non se compénsan cos ingresos da venda das fraccións recuperadas, xa que no caso das lámpadas, éstas  pesan moi pouco en comparanza cos volúmes tratados. Ademais, han de garantir o cumprimento das esixentes normativas vixentes.

Minis en GalegoFrançais
 - Pla de Ramassar 30, 08402 Granollers - Tel 93 846 71 85 - Fax 93 846 41 59